حمایت از تولید ملی، از نظر من

اگر منظور مسئولین کشور از «حمایت از تولید ملی» به این معنا باشد که همه چیز باید در ایران تولید شود و مردم هم بخرند، قطعاً تصور و خیال باطلی است.
برای اطلاعات بیشتر در این خصوص، شما را به مطالعه ی مقاله ی گویا و بسیار زیبایی از روزنامه ی دنیای اقتصاد دعوت میکنم: تعریف مزیت نسبی و مزیت مطلق

خوب، نتیجه چه می شود؟ بهترین راه این است که کشور ما، اولاً با یک بررسی استراتژیک جامع، موقعیت بهینه ی خود را در تولید و صنایع استراتژیک مشخص سازد.
سپس اینکه، در این صنایع اقدام به ارتقا و به هنگام سازی فن آوری های تولید نماید.

یادمان باشد، کم کردن گستره تولیدات و افزایش عمق و کیفیت آنها، تنها استراتژی نجات بخش برای حمایت از تولید ملی است. به این شیوه، کالاهایی تولید خواهند شد که علاوه بر مصرف داخل، قابلیت این را دارند که به کشور های دیگر نیز صادر شوند.

اشکالی ندارد که دستگاه های تلویزیون مورد نیاز کشور را از خارج وارد کنیم، اما در عوض صنایع نساجی و تولید کفشمان کامل کامل ایرانی باشد و بتواند تمام تقاضای بازار را پاسخ دهد.

یک کشور نمی تواند همه چیز را با بهترین کیفیت تولید کند. این را نباید فراموش کنیم.

تربیت مدیران زبده، حذف رانت های بخصوص در تولید، مدیریت بیشتر بر روی تبلیغات و افزایش کیفیت آنها، حمایت بیشتر از حقوق مصرف کننده و فراهم آوردن سایر موارد زیربنایی، می تواند تولید کشور را بهبود ببخشد.
و یک نکته مهم یادمان باشد:

زمان قابل توجهی لازم است تا اعتماد از بین رفته مردم نسبت به کیفیت کالاهای تولید داخل بازگردد. در این راستا، مسئولان باید تمام تلاش خود را به کار گیرند تا فضای «بازار آزاد» بر کشور حاکم شود.

 در بازار آزاد، کالاهای مرغوب بتوانند جای خودرا در سبد مصرف مردم باز کرده و کالاهای بی کیفیت و خدمات نامناسب به صورت طبیعی و به تدریج، از جرگه ی رقابت حذف گردند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *